1. Czym jest mutyzm wybiórczy?
To zaburzenie lękowe, w którym dziecko potrafi mówić (np. w domu), ale w innych sytuacjach milczy – np. w przedszkolu czy szkole. To nie jest „upór” dziecka, tylko silny lęk.
2. Przyczyny
- Predyspozycje lękowe,
- Nieśmiałość,
- Traumatyczne doświadczenia,
- Czynniki środowiskowe (np. presja otoczenia).
3. Skutki nieleczenia
Izolacja społeczna,
trudności w nauce,
nasilanie się lęku,
ryzyko depresji w przyszłości.
4. Leczenie
- Terapia psychologiczna (np. terapia poznawczo-behawioralna)
- Wsparcie logopedyczne (budowanie komunikacji w bezpiecznych warunkach),
- Współpraca z nauczycielami i rodzicami,
- Stopniowe wprowadzanie dziecka w nowe sytuacje.
5. Przykład z życia
Ola (6 lat) w domu mówiła bardzo dużo, ale w przedszkolu nie odzywała się ani słowem. Dzięki wsparciu psychologa i
logopedy zaczęto od zabawy w szepczenie do misia, potem do nauczycielki. Po kilku miesiącach Ola zaczęła mówić pełnymi zdaniami.
- Neurologiczne – uszkodzenia mózgu, mózgowe porażenie dziecięce, urazy okołoporodowe.
- Anatomiczne – skrócone wędzidełko języka, wady zgryzu, rozszczep podniebienia.
- Psychologiczne – silny stres, traumy, lęki społeczne.
- Środowiskowe – brak stymulacji mowy w domu, mała liczba rozmów z dzieckiem, zbyt długie oglądanie bajek.
- Rozwojowe – indywidualne tempo rozwoju dziecka, opóźnienia wynikające z wcześniactwa.
6. Ćwiczenia dla rodziców
- Bez presji – nigdy nie zmuszaj dziecka do mówienia, zamiast tego dawaj wsparcie i pochwały.Szeptanie do zabawki – dziecko mówi do misia, potem do rodzica.
- Zabawy w teatrzyk – kukiełki „rozmawiają” za dziecko.
- Bez presji – nigdy nie zmuszaj dziecka do mówienia, zamiast tego dawaj wsparcie i pochwały.
