Blog

Czym jest terapia logopedyczna?

Terapia logopedyczna to proces wspierania dzieci i dorosłych w rozwoju i doskonaleniu komunikacji językowej. Jej celem jest poprawa wymowy, rozumienia, budowania zdań, a także swobodnego i skutecznego porozumiewania się.

Obszary pracy logopedy:

• Ćwiczenia oddechowe – uczą prawidłowego toru oddechu, wydłużania fazy wydechu i kontroli powietrza przy mowie.
• Ćwiczenia artykulacyjne – wzmacniają mięśnie języka, warg, policzków; korygują wady wymowy (np. seplenienie, reranie).
• Ćwiczenia słuchowe – rozwijają słuch fonemowy, czyli zdolność różnicowania dźwięków mowy.
• Ćwiczenia językowe – rozwijają słownictwo, gramatykę, budowanie zdań i opowiadanie.
• Ćwiczenia narracyjne i komunikacyjne – wspierają płynność mowy, dialog i umiejętność prowadzenia rozmowy.

Kiedy się stosuje terapię logopedyczną

U dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, w wadach wymowy, w jąkaniu, mutyzmie, afazji, po urazach neurologicznych, u osób dorosłych po udarach, urazach czaszkowo-mózgowych, w chorobach neurodegeneracyjnych.

Przykład praktyczny

Dziecko z trudnościami w wymowie głoski r wykonuje ćwiczenia „wibracyjnego języka” oraz gry logopedyczne – np. szukanie obrazków zaczynających się na r.

Czym jest Metoda Krakowska?

Metoda Krakowska to program terapeutyczny stworzony przez prof. Jagodę Cieszyńską. Opiera się na strukturze, powtarzalności i intensywnej pracy z materiałem obrazkowo-słownym.

Główne założenia Metody Krakowskiej:

• Dziecko uczy się poprzez schematy i powtarzalność,
• Duży nacisk na rozwój analizy i syntezy wzrokowej oraz słuchowej,
• Wykorzystanie globalnego czytania (rozpoznawanie całych wyrazów),
• Łączenie obrazu, słowa pisanego i dźwięku.

Dla kogo?

• Dzieci z autyzmem
• Dzieci z alalią (brak mowy)
• Dzieci z opóźnionym rozwojem mowy,
• Dzieci z trudnościami w uczeniu się.

Na czym polega terapia Metodą krakowską

Układaniu i nazywaniu obrazków, czytaniu globalnym wyrazów i łączeniu ich z ilustracjami, ćwiczeniach sekwencji i pamięci, codziennej powtarzalnej pracy z rodzicem w domu.

Przykład praktyczny

Dziecko z autyzmem codziennie pracuje z zestawem kart obrazkowych – wskazuje i nazywa je, a następnie łączy wyraz napisany z odpowiednim obrazkiem.

Czym jest Taping terapeutyczny?

Taping terapeutyczny to metoda polegająca na naklejaniu elastycznych, specjalistycznych taśm (plastrów kinesiotaping) na skórę twarzy lub ciała w celu wsparcia pracy mięśni i narządów mowy.

Cele stosowania:

• Normalizacja napięcia mięśniowego (rozluźnianie lub wzmacnianie),
• Poprawa ukrwienia i drenażu limfatycznego
• Wspomaganie pracy narządów artykulacyjnych,
• Wspieranie terapii ssania, połykania i żucia

Zastosowanie Tapingu w logopedii:

• Przy problemach ze ssaniem i połykaniem u niemowląt,
• Przy nadmiernym lub obniżonym napięciu mięśni twarzy,
• W korekcji niektórych wad wymowy,
• Jako wsparcie w rehabilitacji neurologicznej.

Przykład praktyczny

Logopeda nakleja plastry na policzki dziecka, aby wzmocnić pracę mięśni potrzebnych do żucia i artykulacji.

Czym jest Terapia pedagogiczna?

Terapia pedagogiczna to forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej, skierowana głównie do dzieci z trudnościami w nauce.

Cele terapii pedagogicznej:

• Usprawnienie procesów percepcyjno-motorycznych (wzrok, słuch, koordynacja),
• Wyrównywanie braków szkolnych,
• Rozwijanie koncentracji i pamięci,
• Nauka strategii uczenia się i samodzielności,
• Poprawa motywacji i wiary w siebie.

Dla kogo Terapia pedagogiczna?

• Dzieci z dysleksją, dysgrafią, dysortografią, dyskalkulią,
• Dzieci z trudnościami w czytaniu, pisaniu i liczeniu,
• Dzieci z problemami w koncentracji uwagi.

Metoda pracy

Ćwiczenia grafomotoryczne, trening czytania i pisania, ćwiczenia pamięci i logicznego myślenia, gry edukacyjne, zabawy matematyczne.

Przykład praktyczny

Uczeń z dysleksją czyta codziennie krótkie teksty z terapeutą, a następnie wykonuje zadania na rozumienie. Równolegle ćwiczy pisanie trudnych wyrazów przy pomocy kart z obrazkami.

Czym jest Terapia miofunkcjonalna?

Terapia miofunkcjonalna skupia się na ćwiczeniu mięśni twarzy, języka, warg i gardła. Jej celem jest przywrócenie prawidłowych wzorców połykania, oddychania i artykulacji.

Problemy, przy których się ją stosuje:

• Seplenienie międzyzębowe (język „wypada” między zęby),
• Oddychanie przez usta,
• Wady zgryzu,
• Problemy z połykaniem,
• Skrócone wędzidełko języka (po zabiegu).

Cele terapii miofunkcjonalna:

• Nauka prawidłowego położenia języka w spoczynku (na podniebieniu),
• Zamykanie ust i oddychanie przez nos,
• Prawidłowy wzorzec połykania,
• Przygotowanie do leczenia ortodontycznego.

Ćwiczenia miofunkcjonalne:

• „język malarz” – przesuwanie języka po podniebieniu,
• „całuski i ryjek” – naprzemienne wysuwanie i cofanie warg,
• „język do nosa i brody”,
• Nadymanie policzków i ich utrzymywanie.

Przykład praktyczny

Dziecko z seplenieniem międzyzębowym uczy się trzymać język na podniebieniu, a nie między zębami, wykonując codzienne ćwiczenia w domu przed lustrem.

Kim jest terapeuta karmienia?

To specjalista, który pomaga dzieciom z trudnościami w jedzeniu – od niemowląt po starsze dzieci. Łączy wiedzę logopedyczną, psychologiczną i sensoryczną.

Kiedy potrzebna jest terapia karmienia?

• Dziecko nie chce jeść pokarmów stałych,
• Krztusi się, ma odruch wymiotny,
• Akceptuje tylko wybrane pokarmy (wybiórczość pokarmowa),
• Odmawia gryzienia i żucia,
• Ma zaburzenia napięcia mięśniowego lub połykania.

Cele pracy terapeuty:

Nauka prawidłowego ssania, gryzienia i żucia, poszerzanie repertuaru smaków i konsystencji, zmniejszanie lęku związanego z jedzeniem, wsparcie rodziców w codziennym karmieniu.

Metody:

• Wprowadzanie nowych pokarmów metodą małych kroków,
• Zabawy sensoryczne z jedzeniem (dotykanie, wąchanie, oglądanie),
• Masaże i ćwiczenia ustno-twarzowe,
• Techniki regulacji napięcia mięśniowego.

Przykład praktyczny

Chłopiec (3 lata) jadł tylko jogurty. W terapii zaczęto od pozwolenia mu dotykać i wąchać owoce, potem próbował mikroskopijnych kawałków banana, aż po kilku miesiącach jadł kanapki i warzywa.